Enkele stellingen voor een ongeschreven proefschrift

Het landschap waar wij ons in bevinden verklaart meestal ons gedrag.

Leven is de meest gecompliceerde manier van sterven.

Elke stof is toxisch alleen de werkzame dosis verschilt.

Onverschilligheid is een mechanisme van degeneratie.

Het in herhalingen vallen is een van de meest gewenste eigenschappen van de gemiddelde machine.

Sommige uitspraken klinken zo mooi dat je ze bijna voor waar zou aannemen.

Het punt waarop de mens vriendschap met een machine sluit hoeft niet gevierd te worden.

Wat moet je ermee bedoelen. Het is wat het is.
Je durft de telefoon niet op te nemen.
Ik wou niet onbeschoft zijn.
Maar die hond zat me steeds aan te kijken.
Als dat nou weer gebeurt?
Ze snappen nou niet dat je dat niet leuk vindt.
Hoe gaat het nou dan?
Die heeft tante Tinnie gewonnen in de Postcodeloterij
Je moet het wel even wassen. Hij was nog nieuw.
Ik heb hem er zelf uit gehaald.
Je hebt je eigen leven allemaal.
Dat beest heeft er gewoon uitslag van.
Jij hebt gelukkig een tuin. Hier heb je die tasjes.
Anders neem ik ze zo wel mee.
Maak jij even een goede beurt.
Maar tegenwoordig kan je nergens meer leuk uitgaan.
Krijgt ie nou veel bekeuringen? Hij moet rijden.
Ga het nou nog een keer vragen, al is het voor je zelf.
Al ben je vijftig. Dat wist ie dus niet.
En toch vind ik die ander lekkerder.
Moet je nog een nagelborsteltje hebben Rob?
Jij hebt een beetje heksennagels. Ja , heel apart.
Er horen dingetjes bij. Ik was verbaasd.
Heb jij misschien nog een oude stofzuiger?
Dan kan je gelijk even kijken wat weg kan.
We gaan er op z’n tijd mee stoppen.

Het hoogstnoodzakelijke

Men komt een kamer binnen.
Het eerste wat men ziet is een houten wijnkist die op een kleiner wijnkistje staat.
In deze grote wijnkist liggen op zilverkleurig ruitjesfolie allerlei plastic doppen in felle kleuren.
Een roze hertenkopje van kunststof, dat aan de zijkant is bevestigd, kijkt onderzoekend naar voornoemde doppen.
Op de binnenzijde van dezelfde grote wijnkist is het woord “Pillenmix” enkele malen te lezen.
Dit zou kunnen betekenen dat het woord “Pillenmix” er eenmaal staat maar dat er een notitie bij staat dat dit woord enkele malen te lezen is.
Dit is echter niet het geval.
Meer in het algemeen lijkt het me dat ieder woord minimaal enkele malen te lezen is.
Zouden er woorden bestaan die je maar eenmaal kan lezen?
Men verlaat de kamer en verliest zich in somber gepeins

Zondagmiddag zon, regen, wind, gedachten

In mijn afwezigheid kijk ik naar scheef voorbijvliegende
meeuwen en luister ik naar kerkklokken.
Tussen de cementzakken staat een heerlijke kale crimineel.
Zeg maar dag tegen de vogels.
Hij kijkt twee voorbijfietsende jonge meisjes met een dunne glimlach na.
De meeste mensen die passeren hebben een muts strak
over hun verlopen hoofden getrokken.
Een bewegingsdeskundige zou smullen van hun motoriek.
De wind drijft welvaartsrestanten voort.
En dit is geen droom maar een werkelijkheidsgetrouwe illusie.
De terugkeer vindt op het zoveelste binnenplaatsje plaats.
Het vervoer eindigt hier.
De dag is een zondag.
Ik destilleer een gedicht uit tientallen jaren dagboeknotities.
Landelijke verstoringen (een mogelijke titel)
Onze notities schieten hier tekort.
We verlaten de fysieke ruimte.
De biomassa wil doorleven.
Haar stem ontdaan van alle pose.
Haar lach in herinnering.
Chemisch experiment.
Stilstaand. Stilzwijgend. Stilte.